Categorie archief: filosofisch gebak

Gebak geïnspireerd door een filosofisch geschrift. De stijl waarin het recept is geschreven is een satire op de stijl van de filosoof. Bevat gluten.

Voortreffelijke worst van Nietzsche – bevat gluten

Voortreffelijke worst van Nietzsche óf hoe de worst wordt wat hij is 
De filosoof Friedrich Nietzsche heeft in zijn korte, wijsgerige aforismen een prachtige maar moeilijk te doorgronden schrijfstijl. Nietzsche plaatste in een aforisme eerst een sterk inzicht (dit noemen we constructie) dat hij daarna in de tweede helft, na de Umwerthung, weer volledig neersabelde (dit noemen we deconstructie). Men noemt Nietzsche ook wel de filosoof met de hamer omdat hij zich radicaal richt op heersende ideeën, inclusief die van hemzelf.
In een poging om dit uit te leggen aan een groter publiek heb ik als culinair filosofe een recept voor een chocoladeworst bedacht! Om dit alles in baktechnische termen te vertalen naar een filosofisch en satirisch recept heb ik nu zijn lievelingseten, gedroogde worst, in chocolade uitgevoerd. Hierbij heb ik de termen constructie, deconstructie en Umwertung in een volstrekt foute volgorde toegepast. Nietzsche liet zijn favoriete gedroogde worst toesturen door zijn moeder naar tijdelijke zomerverblijven in Sils Maria of Turijn. Hij bedankte haar dan aan het einde van zijn brieven voor deze voortreffelijke worst. De filosofiecursisten van Rubico, die dol zijn op chocolade, werden door mij op deze worst getrakteerd. Nu kunnen alle bloglezers er ook kennis van nemen en Nietzsche beter begrijpen. Het thema dat Nietzsche zeer na aan het hart lag, zit in ook de receptuur van deze chocoladeworst verweven: de grote waarde van de klassieke Griekse cultuur. Het is dan ook niet zomaar-een-worst geworden maar een voortreffelijke worst.

Nietzsche's voortreffelijke worst

voortreffelijke chocoladeworst van Nietzsche

Wat heb je nodig om de voortreffelijke worst van Nietzsche te bereiden?
Een recept voor de decadentie

Eerst is er het denkproces of de constructie:

120 gram melkchocolade,
120 gram pure chocolade
100 gram roomboter
100 gram eenvoudige biscuitjes
1 eetlepel geraspte sinaasappelschil
50 gram gemengde en geroosterde noten
40 gram pijnboompitten
50 gram gele rozijnen
gezeefde poedersuiker voor garnering
touwtje voor de worst

Pas dan deconstructie toe bij de volgende ingrediënten:

Sla de edele noten en de slaafse biscuitjes klein met een hamer en maak daarna zonder medelijden de boter en de eveneens kapotgeslagen chocolade nietig door ze te smelten, de chocolade au bain-marie. – Vergeet hierbij de zweep niet! – Het chocolademengsel zal straks niet meer noten kunnen opnemen dan het al bevat en méér noten toelaten kan niet worden toegestaan!

De blanke rozijnen uit de Griekse staat moeten worden bedwongen door ze eerst te wellen en daarna weer te drogen. Laat de sinaasappel zonder een gram medelijden lijden door de buitenste schil met hartstocht te raspen.
En dan komt de Umwerthung!

Maak van deze oorspronkelijke minderwaardige ingrediënten een meerwaardig geheel door ze wellustig met elkaar te vermengen. Er zal nu een verrukkelijke intense smaak ontstaan die elke diepe mannelijke en vrouwelijke ziel zal verrukken…
Laat het worstmengsel een half uur volkomen alleen zodat het in de kern van het wezen niet meer verwekelijkt is.
Leg dit machtige mengsel daarna jouw eigen wil op door het te herstructureren (met zilverfolie) in niets anders dan een worst! Laat deze goddelijke worst enkele uren op een koele en eenzame plek opstijven.
Bestrooi de worst met poedersuiker voor een authentiek uiterlijk. Daarna presenteer je deze worst met een flink meerderwaardigheidsgevoel in plakjes aan een ontwikkeld publiek.

P.S. Worst weer voortreffelijk.

© Inostrate, 2018

Advertenties

Plaatkoek van Nietzsche – bevat gluten

Deze lekkere plaatkoek is geïnspireerd door de filosofiecursus bij Rubico over het boek Ecce homo (vertaling: zie de mens) van de filosoof Friedrich Nietzsche. In dit boek, wat niet een normale maar een filosofische autobiografie is, stileert Nietzsche zijn leven in een wederom heel bijzondere schrijfstijl en typeert ook zijn eigen tijd: de fin de siecle. Hij gebruikt hierbij volop overdrijving en metaforen zoals een hedendaagse kritische columnist dit ook doet; Nietzsche was zijn tijd ver vooruit. Als culinair blogster met als hobby filosofie heb ik een autobiografie van een plaatkoek gemaakt om zijn schrijfstijl te parafraseren. Lees en geniet.

Waarom ik zo lekker ben
Het geluk van mijn bestaan als plaatkoek ligt in het noodlot ervan: oud worden zal ik niet want ik ben geboren om te worden opgegeten.
Ik ben niet in elkaar geflanst en zit complex in elkaar. Aan de oppervlakte zie je een laagje van zoete kruimels, daaronder een zachte laag confituur en onderop een bodem van stevig deeg, gekruid met koekkruiden.
Ik maakte van mijn wil om lekker te zijn, om gegeten te willen worden, mijn filosofie…
Bij mijn bereiding moet je tegenslagen omzetten in voordelen: als het mislukt maak je iets nieuws, iets beters.
Neem tot je wat goed voelt. Je proeft tussendoor alle goede en zelfs kleine dingen zoals anderen ze niet gemakkelijk zouden kunnen proeven. Ook slechte dingen die zich aandienen proef je. Je trek in mij houdt op wanneer de grens van wat je goed bekomt, wordt overschreden. Je moet de grootte van je maag kennen. Deel me bedachtzaam met anderen door te kiezen, door toe te laten, door te vertrouwen. Ik ben geen voedsel waarvan onreinen mee zouden mogen eten.
Er zijn geen gelijke plaatkoeken, alle koeken zijn anders. Kies verschillende soorten confituur als tussenlaag en varieer bijvoorbeeld met de bovenlaag door meer havermout te kiezen in plaats van kokosmeel.
Verwar mij niet met dasandere filosofische koek zoals bijvoorbeeld de botjes van Socrates, Sappho’s roze koeken of de gifkoekjes voor Seneca.
Ik ben een plaatkoek – geen decadent gebak, vanuit de optiek van een bakker zelfs het tegendeel. Een bakker die mij geruime tijd gebakken heeft, zei uiteindelijk: “Nee! aan je ingrediënten ligt het niet als je mislukt, ikzelf ben degene die slordig is.” Mijn bewijs hiervoor is, onder andere, dat hoe vaker je me bakt – bij elke wederkeer – hoe smakelijker en verfijnder ik word omdat na een lange reeks van jaren je instinctief de juiste ingrediënten kiest.
Zwijgers zijn dyspeptisch, iets inslikken lijdt noodzakelijkerwijs tot een slecht karakter. Maar ik ben niet slecht voor de maag en het ontgaat me volledig in hoeverre ik “zondig” zou zijn – iedere diëtiste met een vrije geest zal dit toegeven. Gewetenswroeging bij het eten van mij lijkt me niet achtenswaardig. Eet mij met een vulling van een pot confituur om van een zure geschiedenis af te komen. Ook slechte dingen die zich aandienen slik je.
Voor de bereiding moet je eerst alle verborgen vuil op de bodem verwijderen wat walging opwekt, – reinig de bakplaat dus hygiënisch alvorens je gaat bakken.
Waaraan herkent men het geslaagd zijn van de plaatkoek? Als het de zinnen van de toeschouwer prettig aandoet, – dat de koek hard, zacht en geurig tegelijk is.
Eet mij op eenzame hoogte bij de bron van lust.
Ik heb mijzelf zojuist beschreven.

Zie de plaatkoek  

plaatkoek Nietzsche kl fil

zie de plaatkoek van Nietzsche met veel gelaagdheid

 

Plaatkoek van Nietzsche

Wat vergaar je instinctief?

200 gram tarwebloem
en 50 gram maismeel polentakwaliteit
7 gram bakpoeder
115 gram lichte basterdsuiker
10 gram citroensuiker
1 gram zout
1 theelepel koekkruiden
100 gram roomboter in blokjes
1 losgeklopt ei

Hoe wordt de koek tot wat hij is?

Van deze ingrediënten een kruimelig deeg maken door eerst in een mengkom het gezeefde meel, de koekkruiden en het zout plus de suikers te mengen met een garde. Meng hierdoor de roomboter in blokjes snel met de hand.  Op het laatst deze kruimelige samenhang afmaken door het ei toe te voegen en zo een samenhangende massa te creëren. Dan niet langer doorkneden maar uitrollen met een deegrol tot de grootte van de bakplaat.
Neem een kleine bakplaat of leg het op de helft van een grote bakplaat met bakpapier (ongeveer 22 bij 30 centimeter in het vierkant). Bekleed de bakplaat met bakpapier. Druk de  koekdeeglaag gelijkmatig en evenwichtig uit over de bakplaat en prik het deeg met een vorm overal in.

Hoe verkrijg je de gelaagdheid?

300 gram abrikozenconfituur of 3/4 pot abrikozenconfituur met een theelepel kokend water vermengen tot een gemakkelijk smeerbare massa en deze over het deeg verdelen als middelste laag.

Daarna de extra complexe kruimellaag:

20 gram geraspte kokos
35 gram havermout papvlokken
25 gram tarwebloem
¼ theelepel kaneel
snufje zout
30 gram roomboter
30 gram kristalsuiker
10 gram/1 theelepel keukenstroop óf golden syrup
Meng hiervoor in een kleine mengkom de kokos, havermout en bloem, zout plus kaneel goed door elkaar. Voeg dan in zeer kleine blokjes de roomboter toe plus de suiker en meng dit snel met je vingers in vegende bewegingen tot een kruimelige massa. Voeg als laatste roerend de stroop toe, deze zorgt ervoor dat er goede kruimeltjes ontstaan. Strooi deze kruimels goed verdeeld over de laag confituur.

Hoe bak ik mezelf?

Verwarm de oven onverbiddelijk voor op 175 graden Celsius.
Daarna ongeveer 20 minuten bakken bij 175 C° tot ik borrel en bruin wordt.
Neem me uit de oven en laat me nog 10 minuten in de vorm of op de bakplaat staan. Plaats me daarna op een rooster om uit te dampen. Snij me in 20 vierkante stukjes als ik ben afgekoeld.

© Inostrate 2017

Ander authentiek Nietzsche-gebak met een leuke tekst vind je ook op dit blog: in de tagwolk aan de rechterzijde kies je Nietzsche om meteen alles op een rij te zien en te lezen.

Molenaarsbrood voor Zarathoestra – bevat gluten

Nietzsche heeft me geïnspireerd tot het maken van een speciaal hartig brood in de vorm van een ronde slang die zichzelf opeet, een zogenaamde ouroboros, een oud symbool van eeuwige wederkeer. In het verbazend knap geschreven boek Zo sprak Zarathoestra daagt Zarathoestra allerlei groepen mensen en individuen uit om zelf na te denken over  hun aardse leven zonder een God. De uitdaging is je leven bewust zo te leven dat je eeuwig zou willen wederkeren op aarde. Zelf ondergaat Zarathoestra in het boek vele denkprocessen en overwint tegenslagen bij het brengen van zijn boodschap. Nietzsche verleidt ons als een slang in zijn dichterlijke boek om zelf zin en betekenis aan ons leven te geven. Alles is even banaal in het leven maar dit geeft ook de kans er iets van te maken: honger, kou en andere lichamelijkheid zoals ziektes horen er dus bij en geven spanningen waartegen  dagelijks strijd moet worden geleverd.

Ik maakte een extra hoofdstuk voor Zo sprak Zarathoestra, in Nietzsches literaire stijl, wat je hieronder kunt lezen. Zarathoestra vertelt hierin aan een broeder over zijn ontmoeting met een molenaar. Deze molenaar schenkt hem een bijzonder brood.

Over de schenkende molenaar

“Waarom sluipt u zo schuw door de schemering, Zarathoestra? En wat verbergt u behoedzaam onder uw mantel?
Is het een schat die u is geschonken? Of begeeft u zich nu zelf op het dievenpad, o vriend van de kwaden? ”
“Voorwaar broeder”, sprak Zarathoestra, “het is een schat die mij is geschonken: een kleine waarheid is het die ik draag. Toen ik vandaag een lange wandeling maakte en langs een molen liep kwam ik een oude molenaar tegen en deze sprak:
“Veel heeft Zarathoestra tot ons molenaars gesproken, maar nog nooit sprak hij over molenaars of over het maken van brood.”
En Zarathoestra antwoordde hem lachend: “Brood? Maar juist brood hebben kluizenaars niet.”
De molenaar protesteerde: “Hoor nu toch Zarathoestra, hoe moet ik u nu noemen? Bent u een asceet? Gaat iemand daarvoor naar grote en hoge bergen, om eenzaam brodeloze maaltijden te eten? ”
“Wees opgewekt”, antwoordde Zarathoestra hem, “zoals ik dat ook ben. Houd vast aan uw gewoonte, voortreffelijke man, maal uw graankorrels, prijs uw keuken: als die u maar vrolijk maakt. Ik ben geen wet voor iedereen. Als u het mij wil geven, dan neem ik uw voedzame brood. De honger overvalt mij en wie de hongerige voedt, verkwikt zijn eigen ziel: zo spreekt de wijsheid.
Deze gelijkenis geef ik u: het gemoed van een molenaar is als die van een krijger, hij strijdt met de wind via de wieken van zijn molen. Laat uw deugd niet met luchtstromen van het aardse wegvliegen.”
Toen antwoordde de oude molenaar Zarathoestra: “Vreemd is het, Zarathoestra weet niet veel van molenaars en toch heeft hij gelijk met wat hij over hen zegt. En neem nu deze kleine waarheid van mij aan, een brood met een heilbrengende geur, gemaakt van zelfgemalen meel.”
“Schenk mij uw kleine waarheid, molenaar,” zei Zarathoestra. En de schenkende molenaar sprak: “Gaat u het brood aanstonds eten? Vergeet dan het mes niet. Eet en vaarwel!”

Zo sprak Zarathoestra
©Inostrate, 2017

ouroboros kl fil

ouroboros van hartig brooddeeg, symbool van eeuwige wederkeer


Hoe maak je het molenaarsbrood voor Zarathoestra?

Wat heb je hiervoor nodig?
500 gr bloem
100 gram roggemeel
20 gram olijfolie
8 gram gedroogde instantgist
20 gram citroensuiker
11 gram zout
4 eetlepels gedroogde stukjes zongedroogde tomaat in water of olie geweld
40 gram tomatenpuree uit een blikje
2 theelepels pittige kipkruiden met paprikapoeder erin
2 eetlepels gedroogde oregano
320-340 gram lauw water
vulling:
20 gram zonnebloempitten
20 gram pompoenpitten
garnering:
2 zwarte olijven als ogen
een paar lepels losgeklopt ei om te bestrijken

De bereiding:

Doe bovenstaande ingrediënten, behalve vulling en garnering, met als laatste het water in een mengkom en kneed er een soepel en glad deeg van. Voeg hierna de zaden en pitten toe en kneed deze nogmaals goed door.
Laat dit afgedekt 60 minuten rijzen op een warme en tochtvrije plaats.

Sla het deeg nadat het gerezen is plat, kneed het kort door en verdeel het in drie gelijke stukken en maak hier lange strengen van met een doorsnede van ongeveer 3 1/2 centimeter. Als het deeg hiervoor nog wat stug is  kan het nog even 10 minuten rusten. Laat deze lange strengen 10 minuten afgedekt rusten om soepeler te worden.

Vlecht van de 3 strengen een slang, maak een open bek en een taps toelopende smallere staart en leg de staart in de open bek. Druk twee zwarte olijven vrij diep in zijn kop als ogen want deze rijzen omhoog.
Leg deze ouroboros op een bakplaat bekleed met bakpapier, dek hem af en laat hem nogmaals 30 minuten rijzen.

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius.
Vlak voor het bakken het brood dun met losgeklopt ei bestrijken voor glans.
Bak het slangenbrood daarna gaar in ongeveer 25 minuten. Door de tomatenpuree in het deeg kleurt het brood sneller bruin, leg er daarom de laatste 10 minuten aluminiumfolie over.
Het brood af laten koelen op een rooster. Het smaakt heerlijk met kruidenboter erop.

Nog meer heerlijk filosofisch Nietzsche-gebak:

zoek in de tagwolk met “Nietzsche” of bij de filosofische recepten

 

Tragische truffels van Nietzsche- bevat gluten

Deze tragische en delicate truffelkoekjes met chocolade ontstonden na het lezen en bespreken, met Rubico, van Nietzsches eerste boek: “De geboorte van de tragedie“. Hierin geeft hij een bijzondere kijk op de op-en ondergang van de Griekse tragedie in de klassieke oudheid. De Griekse goden Apollo en Dionysos zijn hierbij sleutelfiguren om dit te begrijpen. Na het doorspitten van dit inspirerende maar moeilijke boek konden we wel een ontspannende afsluiting van de cursus gebruiken. Daarom presenteerde ik een zelfgeschreven satirische dialoog met tragische truffels erbij. In deze dialoog kibbelen Apollo en Dionysos met elkaar na een lentefeest met veel drank. Ze roddelen over de filosoof Nietzsche nadat ze een blik in de toekomst hebben geworpen. De goden zij dank geven ze hem de erkenning die hij mistte tijdens zijn leven en maken daarbij woordspelingen met de schuingedrukte titels van zijn boeken.

DSC02244

karikaturale Nietzsche-buste te zien in Sils Maria museum

Fragment van dialoog van de dichteres Inostrate, gedateerd 600 BC 

………….

Apollo:”O Dionysos, kan die muziek niet wat zachter en die stimulerende paddenstoelenresten opgeruimd? Ik kan me zo niet concentreren op mijn eigen gedachten. De zeven snaren van mijn lier zijn allemaal gesprongen tijdens de optocht en ik moet nieuwe opspannen.”

Dionysos; “Bij Vadertje Zeus, ja, o ja, (burp). Saters, nu ophoepelen met die fluiten en bekkens, jullie hebben je wel genoeg uitgeleefd. Ja, het was vannacht lekker druk op mijn jaarlijkse lentefeest met het thema Godenschemering. De stemming zat er helemaal in maar ik ben er nu wel een beetje moe van.”

Apollo: “ Dat kan ik me voorstellen, het was heel uitbundig allemaal, iedereen raakte in extase. Niets voor mij eerlijk gezegd, ik beschouw het liever van een afstand en blijf beheerst. Jij, onwelriekende Dionysos, moet wel nodig naar het badhuis want je stinkt behoorlijk naar bok en drank.”

Dionysos: “O schone Apollo met de gouden krullen, maak je niet druk, alles op zijn tijd, ik moet eerst even bijkomen. Ga even lekker naast me liggen.”

Apollo: “Ik vraag me wel eens af, uitgetelde Dionysos, hoe lang we het beiden gaan volhouden als goden en hoe lang we eigenlijk vereerd zullen worden. Wat denk jij daarvan?”

Dionysos: “Toevallig kreeg ik daar een aantal zonnewentelingen geleden een visioen over bij het orakel van Delphi. Samen met de knappe Pythia… Wel 26 eeuwen zullen we nog herinnerd worden en alles over ons wordt vooral opgerakeld door de papyrusrollen van ene Nietzschos met de grote snor uit het land van de Hyperboreëers.”

Apollo: “Werkelijk? Interessant. Hopelijk doet hij dat op een rationele manier want onze cultus mag niet verloren gaan.”

Dionysos:”(Hik), nee, hij gaat juist pleiten voor meer intuïtie bij levensvragen, helemaal mijn stijl. Als ik me goed herinner, langgelokte Apollo, ik had namelijk ook een  truffel genuttigd ter stimulatie, doet Nietzschos dat met een scherpe rietpen op een prikkelende manier. Maar helaas, slechts weinigen in zijn staat begrijpen zijn oneigentijdse beschouwingen.”

Apollo.:” Tragisch, tragisch, wijnmakende Dionysos. Wij goden zullen nog vaker wedergeboren moeten worden voordat het zover is.”

Dionysos.: “Ja, er daagt voor ons steeds weer een nieuw morgenrood, laten we er nog een keer samen op drinken. Geef die kylix eens door, sierlijke Apollo.

Apollo.:“Gaat die Nietzschos ook komische papyrusrollen schrijven die door de roes ontstaan?”

Dionysos: “Neuh, gelauwerde Apollo, hij gebruikt wel vaker de ironie, verder vrolijke wetenschap en sporadisch wat vage dansinstructies in zijn teksten. Voor de rest vond ik hem in het visioen een droogstoppel. Hij drinkt namelijk nooit wijn, eet alleen sobere kost om zijn gezondheid niet te schaden en schrijft serieuze boekrollen over het belang van goede opvoeding en kunst”

Apollo:. “Nietzschos klinkt wel als een wijze menselijke, al te menselijke man. Maar hoe zit het dan met zijn muziek en lyriek, dikke Dionysos?”

Dionysos: “Dik, ik? Wat opgeblazen misschien door de wijn maar beweging en gratie heb ik genoeg door de dans, stralende Apollo. Nietzschos lijkt wel van muziek te houden maar hij heeft helaas weinig ritmegevoel. Zijn lyriek vond ik mwah…. Maar hij doet enthousiast zijn best om ons beider invloed op mensenlevens duidelijk te maken.

Apollo.:.”Ik denk dat de mensheid ons altijd nodig zal hebben. Zelf geef ik voorkeur aan de invloed op de mens door het verstand, door de redenering. Jij echter, winderige Dionysos, kunt mensen dingen laten geloven die intuïtief lijken te kloppen als ze begeesterd door je worden.”

Dionysos.: “Samen komen we er wel uit, slimme Apollo. Ik voel dat het onze samenwerking is die het leven leuk maakt.”

Apollo.: “Inderdaad artistieke Dionysos. Zullen we nu alvast het thema voor je lentefeest van komend jaar gaan verzinnen? Wat vind je van “Apollo contra Dionysos”?…………….

 

tragische-truffels-kl-fil

tragische truffelkoekjes geïnspireerd door Nietzsche

 

Wat heb je nodig voor de tragische truffelkoekjes die bij bovenstaande dialoog passen?

100 gram bloem
25 gram cacaopoeder
½ theelepel bakpoeder
80 gram suiker en 1 zakje vanillesuiker
25 gram boter, gehakt in blokjes,
1 losgeklopt ei
1 eetlepel rum
50 gram poedersuiker om het deeg in te rollen

De oven met veel vuur verwarmen tot 175° Celsius.

Bloem, cacao en bakpoeder rücksichtslos samen zeven.
Suikers erbij en dan de boter stevig erdoor wrijven tot kruimels ontstaan.
Roer dan het ei en de rum erdoor en maak er een deeg van.
Laat het deeg voor de truffels een half uur alleen op een koude plaats staan te bibberen.
Snij met een scherp mes stukjes van het deeg en draai er balletjes van ter grootte van een flinke kogel.
Doe de poedersuiker in een kom. Roer de deegtruffels tot ze duizelig zijn door de poedersuiker.
Leg ze dan op bakpapier op een bakplaat en verhit ze genadeloos gedurende precies 10 minuten. Laat deze tragische truffels daarna rillen op een taartrooster en eet ze dezelfde dag op met je vriend. Ze smaken heerlijk na een diner bij de koffie.

© Inostrate, 2017

Meer gebak geïnspireerd door Nietzsche  vind je bij de categorie filosofisch gebak:

 

 

 

Rotsjes van Nietzsche – bevat gluten

Gebak geïnspireerd door bergen

Met de filosofieschool Rubico maakte ik in juni 2016 een groepsreis naar het Zwitserse dorp Sils Maria. Hier verbleef de filosoof Friedrich Nietzsche vele zomers en wandelde door de omgeving, ontmoette vrienden en schreef een aantal van zijn beroemde boeken.  Het landschap met imposante bergen en blauwe luchten inspireerde Nietzsche tot een gedicht genaamd Sils Maria waarvan ik  weer een bewerking heb gemaakt in de vorm van de onderstaande Zarathoespraak. Hiermee dankte ik ons reisgezelschap voor onze gezamenlijke boeiende wandel- en speurtocht naar de inspiratie van Nietzsche. Als kleine verduidelijking van dit gedicht voor degenen die Nietzsche niet zo goed kennen: hij hield van Zwieback (een soort beschuit) en van een droge worstsoort die hij per post toegestuurd kreeg door zijn moeder.

Zarathoespraak te Sils Maria

Hier zat ik eenzaam, wachtend, wachtend, – op mijn gemak
Tussen rotssteengroepen en gladde steile wegen
Genietend van het spel van wolken in het blauwe hemeldak
Niet uitgehongerd maar verzadigd door de Zwieback
En voortreffelijke worst die moeder zond
Verwonderd, hoe ben ik hier gekomen?
Ik bleef niet op vlakke bodem
Klimmen moest ik over honderd treden
Al dansend liep ik van de berg weer naar benee
Kom ik dan niemand dansend tegen?
En opeens, vrienden! werd één tot twee –
– En Rubico kwam, en nam mij mee…

 


Nietzsche wandelde vaak langs het meer van Sils Maria en kreeg bij een rots inspiratie voor zijn boek: Aldus sprak Zarathoestra. De vorm van deze speciale rots inspireerde mij tot het maken van een met spijs gevuld koekje.

nietzsche-rotsjes-kl

de rotsjes van Nietzsche, met een zachte vulling van spijs

 Wat heb je nodig voor 18 rotsjes van Nietzsche?

250 gram tarwebloem
4 gram bakpoeder
100 gram lichte basterdsuiker
1/2 theelepel kaneel
10 gram citroensuiker
1/4 theelepel zout
100 gram roomboter in blokjes
1 ei
1 theelepel water
om te bestrijken:
1/2 ei
vulling:
50 gram walnoten in stukjes
90 gram amandelmeel
70 gram lichte basterdsuiker
50 gram losgeklopt ei
10 gram citroensuiker
2 druppels amandelessence (dr.oetker)
garnering:
1/2 losgeklopt ei
2 eetlepels maanzaad

De bereiding:

Maak eerst de spijsvulling: hak de walnoten klein, en meng dit met het amandelmeel, de basterdsuiker en de citroensuiker, de amandelessence en het ei. Laat dit afgedekt opstijven. Dit kan al daags tevoren gemaakt worden maar niet langer want er zit ei in.
Maak vlak voor het bakken bolletjes vulling van 12 gram per stuk en leg ze op een bord.
Maak het deeg door de bloem en het bakpoeder samen te zeven in een kom.
Voeg dan de basterdsuiker, de citroensuiker, kaneel en het zout toe en meng alles goed.
De blokjes boter kunnen er bij en meng dit samen met de hand snel tot een kruimelige massa.
Voeg dan als laatste het ei toe en het water en meng dit tot een soepel deeg.
Laat dit afgedekt een uurtje opstijven zodat je het straks goed kunt verwerken.

Rol het deeg uit tot een vierkante lap van ongeveer 4 millimeter dikte, niet dikker.
Snij hier 18 vierkantjes uit van 9 bij 9 centimeter en snij elk vierkant doormidden tot 2 driehoeken. Van de rest deeg kun je nog een paar dikke ongevulde koekjes maken.
Verwarm de oven voor op 160 graden Celsius.
Leg op elk driehoekje een bolletje spijs in het midden. Vouw nu de driehoekjes tot een driekantig rotsje door de zijkanten omhoog en aan elkaar te drukken.
Bestrijk de rotsjes dun met geklopt ei en strooi er een weinig maanzaad over voor het steeneffect.
Bak de Nietzsche rotsjes in 20 minuten lichtbruin en gaar. Laat ze afkoelen op een taartrooster.

Geniet ervan na een flinke (berg)wandeling!

©Inostrate, juni 2016

Nog meer filosofisch gebak voor zeer weinigen op dasanderekoek geïnspireerd door Nietzsche vind je misschien ook leuk om te bekijken:


Zwieback van Nietsche
Antikoek van Nietzsche
De vrolijke koek van Nietzsche

 

Hirnhut van Heidegger – bevat gluten

Het volgende broodrecept van de Hirnhut met de bijbehorende filosofische afscheidsrede is speciaal geschreven en gebakken door broodfilosofe Inostrate naar aanleiding van de Rubicocursus met als onderwerp Heideggers boek” De gelatenheid“. De filosoof Martin Heidegger heeft een schrijfstijl vol vragen, lange zinnen en eigen woorden. Ik heb hem een broodmetafoor in de mond gelegd en speelde met zijn woorden en stijl. Laat je denkraderen maar knarsen en worstel je door de volgende tekst heen. Na het lezen en doorkneden-nadenken kun je als beloning de unieke Hirnhut gaan opzetten en weet je veel meer over brood!

Hirnhut – Filosoferen over Brot in de vorm van een afscheidsrede

Dierbare cursusgenoten en alle bloglezers die iets meer willen weten over Heidegger!

Bij dezen wil ik een woord van afscheid richten tot jullie allen, met name de Rubico-cursisten, die met opperste concentratie en veelvuldig Gehirnknirschen de landweg van Martin Heidegger hebben afgelegd. Welgeteld zes middagen hebben we ons gebogen over het boek´die Gelassenheit ` onder de bezielende leiding van Herr Dr. Kragting.

Wij werden in deze periode en op deze plaats door Herr Dr. Heidegger tot meer en dieper na-denken aangespoord.
Graag wou ik deze gelegenheid aangrijpen om samen met u te gaan filosoferen over iets wat mij na aan het hart ligt. Laten wij onze gedachten gaan over het idee Brot.
Is dit niet het levensmiddel dat over de hele wereld het meest gewaardeerd wordt? Wat is de oorsprong van het Brot? Uit welke bodem komt het? Hoe zien wij onszelf terug in het Brot dat wij eten?

Volgens de denkwijze van Herr Dr. Heidegger zouden er
drie grondideeën over Brot zijn:

Het Metafysisches Brot, het oerbrood dat uit vier essenties of elementen bestaat:meel, water, zout en zuurdesem. Dit brood verklaart zichzelf uit zijn ingrediënten, maar dit idee wordt tegenwoordig als ontmanteld beschouwd.

zuurdesem haver kl

actieve zuurdesem

Het Berechnetes Brot, brood waarbij alle ingrediënten precies zijn afgewogen en dat altijd hetzelfde smaakt. Het verzadigt maar is een sleur. Het brood is eenvoudig te bereiden maar het moet niet het enige brood zijn dat men eet, het constipeert – zorgt voor verstopping.

woman_selling_bread

vrouw die brood verkoopt

Het Besonnenes Brot. Dit brood smaakt steeds anders en is gemaakt voor speciale gelegenheden zoals een Abschied of een Fest. Bij het Besonnenes Brot wordt de berekening losgelaten: men heeft geen duidelijk vat op de ingrediënten en hun hoeveelheden. Het is een geheim dat tot je komt in afzondering bij besonnenes Denken – bezonnen nadenken.

Hernhutter

Hirnhut, een geweldig filosofisch brood geïnspireerd door Heidegger

In elk huishouden werd vroeger brood gebakken, het was een overlevering die door eenieder werd gedragen. Later werd broodbakken een gerespecteerd beroep, een ambacht. Maar nu, in een calculerende, technocratische wereld, ver weg van onze geboortegrond, dreigen we deze overlevering geheel te verliezen.

Moderne mensen die geen Brot kunnen bereiden, ervaren dit niet als een tekort. Zij denken dat brood uit de gemotoriseerde voedingsindustrie net zo goed is. Tegenwoordig kopen sommigen afbakbroden of bakmixen. Zij denken dan dat dit een besonnene handeling is. Maar hoe staat het met deze bewering?
Neen, zij is onwaar. Het is een snelle, oppervlakkige en gemakzuchtige gedachte die kan leiden tot het verlies van het vermogen tot broodbakken.

Is het bakproces niet een metafoor voor het na-denken?
Alle ingrediënten (de zintuiglijke indrukken) worden goed gemengd, stevig doorkneed ( dit is het nadenken), ruime tijd laten rijzen (dit is de tijd om te bezinnen), wederom doorkneden, gevormd (nu ontstaat de creatieve nieuwe gedachte) en dan de vervolmaking, het bakken in de oven (de techniek komt er bij).

Als wij verder nadenken, hebben wij aandacht voor het feit dat ons tijdperk bedreigd wordt door het verlies van het vermogen tot broodbakken.
Kunnen wij dit verlies tegengaan? Ja, dit kan. Maar welke houding moeten we dan aannemen? Een open grondhouding voor het broodbakproces. Dit hele proces laat ons immers ontdekken wie we zijn, waar we vandaan komen en waar we heen gaan.

Waarom er voor de naam Hirnhut voor dit Besonnenes Brot is gekozen?
Het is een geestverbintenis met het woord Hernhutter. Hernhutter staat voor een religieuze groep uit de stad Hernhut in Sachsen maar tevens voor een prachtig zandgebak. De vorm van de Hirnhut is een hoed die ons Gehirn beschermt. Het recept van dit Brot is via das Gehirn tot ons gekomen op een afgelegen plek (in de hut van Heidegger). De ingrediënten zijn geheimzinnig en mythisch, ze zijn waarachtig opgeborreld via besonnenes Denken. Agrarische elementen aus eigenem Hof verzamelen zich erin, graan aus der Heimat, melk uit de Alpenweiden, eieren van de Landman. Alles aangevoerd in de morgenstond over der Holzweg.

heideggers-hut-kl

hut waar Heidegger zich terugtrok om te schrijven

Door de Hirnhut samen te eten, te celebreren als communie of laatste avondmaal, hoop ik dat we wakker worden en dat we openstaan voor het geheim. Dat wij gaan na-denken of het Brot dat we eten ons wel in ons diepste wezen raakt. Laat deze redevoering hiervoor een aansporing zijn. Dan kunnen wij op een weg komen met nieuwe blijvende soorten Brot.

Wilt u dit recept van de Hirnhut bereiden? Verander er dan steeds iets aan, een andere vorm, iets meer of minder van een ingrediënt, zodat het nooit hetzelfde brood is en er steeds iets nieuws ontstaat. Voeg er nog iets aan toe. Maak het groter. Uw persoon moet er uiteindelijk achter verdwijnen. Zo zou dan Martin Heideggers uitspraak op een andere wijze bewaarheid worden:
“Hoe groter de meester is, des te volkomener verdwijnt zijn persoon achter zijn Brot.”

Hoe zou je  de Hirnhut kunnen bereiden? Men neme als eerste inspiratiebron:

370 gram gezeefde tarwebloem
100 gram fijn maïsmeel
30 gram gezeefde custardpoeder
10 gram zout
een paar druppels amandelessence van Herr Dr. Oetker
1 volle eetlepel citroenrasp
40 gram suiker
1 zakje vanillesuiker
1 zakje gedroogde gist (voldoende voor 500 gram bloem)
1 losgeklopt ei
235 cc warme melk
40 gram gesmolten en iets afgekoelde roomboter
vulling:
100 gram rozijnen, gewassen en kort (2 minuten) geweld en weer goed gedroogd
1 losgeklopt ei om te bestrijken

De bereiding van de Hirnhut van Heidegger:

Roer eerst de droge ingrediënten goed door elkaar in een mengkom en voeg dan ei, boter en melk toe.
Kneed het geweldige deeg tot het soepel aanvoelt.
Laat het deeg 1 uur rijzen in de kom op een warme plek tot het volume verdubbeld is.
Kneed het nogmaals door en voeg dan als laatste de rozijnen toe.
Neem een ingevette vlaaiplaat of springvorm om de Hirnhut in te bakken.
Maak er een creatieve ronde hoedvorm van naar eigen inzicht!
Leg de hoed in de springvorm en dek hem af met een schone doek.
Laat hem nog een half uur rijzen op een warme en tochtvrije plaats.
Verwarm de oven voor op 200° Celsius.
Bestrijk de Hirnhut met het ei en bak hem in ongeveer 30 minuten gaar en goudbruin.

©Inostrate, november 2016

 

Dolce di Dante – bevat gluten

Deze koekjes hebben een goddelijk verhaal en ze zijn ook nog eens hemels lekker en gebakken in het vagevuur. De zoete lekkernij (dolce) is geïnspireerd door mijn reis naar Rome met Rubico als gids om daar in de voetsporen van de beroemde dichter Dante Alighieri een oud pelgrimspad te gaan bewandelen. Deze dichter is o.a. bekend door zijn werk de Goddelijke Komedie waarin hij een zoektocht beschrijft door hel, louteringsberg en paradijs.
Wij verbleven met onze groep in een hotel dat vroeger een klooster was. Dit hotel lag in de oude volkswijk Trastevere, vlakbij de rivier de Tibe en hier zijn nog vele restanten van middeleeuwse woningen  te vinden.
We weten niet helemaal zeker of Dante in Rome is geweest in het eerste jubeljaar 1300 maar hij beschrijft enkele taferelen over Rome en pelgrims in zijn beroemde werk de Goddelijke Komedie waardoor we dit wel aannemelijk achten.  Als een ode aan onze groep en haar deskundige gidsen maakte ik een gedicht met variaties op de canto’s van Dante waarvan hier een kort fragment:
…..
Op een verborgen pad begaven wij ons
met gids Rubico, om steeds weer naar ons klooster
terug te keren: zonder nog aan rust te denken
beliep ons twintigtal dit pelgrimspad.
En heel de stad – één zoete herberg- schonk ons onderkomen

Onze groep betoonde zich gezwind en licht van tred.
Wij allen met steeds meer verstand en inzicht
onz’ aandacht voor de les die zich verbergt
onder het hulsel van Dantes vreemde verzen.
…..

Als culinair filosofe stond ik ook vol bewondering te kijken naar prachtige uitstallingen van koekjes in de etalage van een banketbakker in Trastevere.

dolce in de etalage van banketbakker in Trastevere

Dit resulteerde in de creatie van een heerlijk knapperig Italiaans koekje met maismeel, gewijd aan Dante.

dolce di Dante

dolce di Dante

Wat heb je nodig voor 32 dolce di Dante?

100 gram roomboter of plantaardige margarine
100 gram fijne witte kristalsuiker
15 gram vanillesuiker
15 gram sinaasappelsuiker
1 ei, maat M
1/4 theelepel zout
150 gram tarwebloem
150 gram maismeel, fijne polentakwaliteit
1/2 theelepel/2 gram bakpoeder
1/4 theelepel gemalen koriander
20 gram neutrale olijfolie
om na het vormen te bestrooien:
15 gram fijne kristalsuiker

De bereiding:
Meng de boter met de suiker en de smaaksuikers en mix dit tot een romig geheel. Voeg dan het ei en meng alles weer.
Weeg de meelsoorten met het bakpoeder het zout en de koriander af in een aparte kom en meng dit met een garde. Voeg dan deze meelmassa toe aan de botersuikermassa en meng alles samen. Voeg als laatste de olie toe tot alles een mooi samenhangend deeg vormt.
Laat dit ongeveer een half uur op een koele plek opstijven. Hierdoor blijft de vorm van de koekjes straks beter behouden.
Verwarm de oven voor op 175 graden Celsius.
Maak een grote salami van het deeg met een dikte van 4 centimeter en snij deze in plakjes van 1 centimeter dik. Voeg als het deeg nog wat plakt nog een kleine hoeveelheid bloem toe. Maak van de deegstukjes eerst een balletje en dan een rolletje van 9 centimeter. Maak van dit rolletje weer een ringetje, druk de uiteinden samen. Dip ze in een schaaltje aan een kant in wat suiker en leg alle ringetjes met de suiker bovenop op een bakplaat met bakpapier.

Bak de goddelijk lekkere dolce di Dante in ongeveer 19 minuten goudgeel en luchtig.
Als je ze eet waan je je in het paradijs.