Tagarchief: satire

Plaatkoek van Nietzsche – bevat gluten

Deze lekkere plaatkoek is geïnspireerd door de filosofiecursus bij Rubico over het boek Ecce homo (vertaling: zie de mens) van de filosoof Friedrich Nietzsche. In dit boek, wat niet een normale maar een filosofische autobiografie is, stileert Nietzsche zijn leven in een wederom heel bijzondere schrijfstijl en typeert ook zijn eigen tijd: de fin de siecle. Hij gebruikt hierbij volop overdrijving en metaforen zoals een hedendaagse kritische columnist dit ook doet; Nietzsche was zijn tijd ver vooruit. Als culinair blogster met als hobby filosofie heb ik een autobiografie van een plaatkoek gemaakt om zijn schrijfstijl te parafraseren. Lees en geniet.

Waarom ik zo lekker ben
Het geluk van mijn bestaan als plaatkoek ligt in het noodlot ervan: oud worden zal ik niet want ik ben geboren om te worden opgegeten.
Ik ben niet in elkaar geflanst en zit complex in elkaar. Aan de oppervlakte zie je een laagje van zoete kruimels, daaronder een zachte laag confituur en onderop een bodem van stevig deeg, gekruid met koekkruiden.
Ik maakte van mijn wil om lekker te zijn, om gegeten te willen worden, mijn filosofie…
Bij mijn bereiding moet je tegenslagen omzetten in voordelen: als het mislukt maak je iets nieuws, iets beters.
Neem tot je wat goed voelt. Je proeft tussendoor alle goede en zelfs kleine dingen zoals anderen ze niet gemakkelijk zouden kunnen proeven. Ook slechte dingen die zich aandienen proef je. Je trek in mij houdt op wanneer de grens van wat je goed bekomt, wordt overschreden. Je moet de grootte van je maag kennen. Deel me bedachtzaam met anderen door te kiezen, door toe te laten, door te vertrouwen. Ik ben geen voedsel waarvan onreinen mee zouden mogen eten.
Er zijn geen gelijke plaatkoeken, alle koeken zijn anders. Kies verschillende soorten confituur als tussenlaag en varieer bijvoorbeeld met de bovenlaag door meer havermout te kiezen in plaats van kokosmeel.
Verwar mij niet met dasandere filosofische koek zoals bijvoorbeeld de botjes van Socrates, Sappho’s roze koeken of de gifkoekjes voor Seneca.
Ik ben een plaatkoek – geen decadent gebak, vanuit de optiek van een bakker zelfs het tegendeel. Een bakker die mij geruime tijd gebakken heeft, zei uiteindelijk: “Nee! aan je ingrediënten ligt het niet als je mislukt, ikzelf ben degene die slordig is.” Mijn bewijs hiervoor is, onder andere, dat hoe vaker je me bakt – bij elke wederkeer – hoe smakelijker en verfijnder ik word omdat na een lange reeks van jaren je instinctief de juiste ingrediënten kiest.
Zwijgers zijn dyspeptisch, iets inslikken lijdt noodzakelijkerwijs tot een slecht karakter. Maar ik ben niet slecht voor de maag en het ontgaat me volledig in hoeverre ik “zondig” zou zijn – iedere diëtiste met een vrije geest zal dit toegeven. Gewetenswroeging bij het eten van mij lijkt me niet achtenswaardig. Eet mij met een vulling van een pot confituur om van een zure geschiedenis af te komen. Ook slechte dingen die zich aandienen slik je.
Voor de bereiding moet je eerst alle verborgen vuil op de bodem verwijderen wat walging opwekt, – reinig de bakplaat dus hygiënisch alvorens je gaat bakken.
Waaraan herkent men het geslaagd zijn van de plaatkoek? Als het de zinnen van de toeschouwer prettig aandoet, – dat de koek hard, zacht en geurig tegelijk is.
Eet mij op eenzame hoogte bij de bron van lust.
Ik heb mijzelf zojuist beschreven.

Zie de plaatkoek  

plaatkoek Nietzsche kl fil

zie de plaatkoek van Nietzsche met veel gelaagdheid

 

Plaatkoek van Nietzsche

Wat vergaar je instinctief?

200 gram tarwebloem
en 50 gram maismeel polentakwaliteit
7 gram bakpoeder
115 gram lichte basterdsuiker
10 gram citroensuiker
1 gram zout
1 theelepel koekkruiden
100 gram roomboter in blokjes
1 losgeklopt ei

Hoe wordt de koek tot wat hij is?

Van deze ingrediënten een kruimelig deeg maken door eerst in een mengkom het gezeefde meel, de koekkruiden en het zout plus de suikers te mengen met een garde. Meng hierdoor de roomboter in blokjes snel met de hand.  Op het laatst deze kruimelige samenhang afmaken door het ei toe te voegen en zo een samenhangende massa te creëren. Dan niet langer doorkneden maar uitrollen met een deegrol tot de grootte van de bakplaat.
Neem een kleine bakplaat of leg het op de helft van een grote bakplaat met bakpapier (ongeveer 22 bij 30 centimeter in het vierkant). Bekleed de bakplaat met bakpapier. Druk de  koekdeeglaag gelijkmatig en evenwichtig uit over de bakplaat en prik het deeg met een vorm overal in.

Hoe verkrijg je de gelaagdheid?

300 gram abrikozenconfituur of 3/4 pot abrikozenconfituur met een theelepel kokend water vermengen tot een gemakkelijk smeerbare massa en deze over het deeg verdelen als middelste laag.

Daarna de extra complexe kruimellaag:

20 gram geraspte kokos
35 gram havermout papvlokken
25 gram tarwebloem
¼ theelepel kaneel
snufje zout
30 gram roomboter
30 gram kristalsuiker
10 gram/1 theelepel keukenstroop óf golden syrup
Meng hiervoor in een kleine mengkom de kokos, havermout en bloem, zout plus kaneel goed door elkaar. Voeg dan in zeer kleine blokjes de roomboter toe plus de suiker en meng dit snel met je vingers in vegende bewegingen tot een kruimelige massa. Voeg als laatste roerend de stroop toe, deze zorgt ervoor dat er goede kruimeltjes ontstaan. Strooi deze kruimels goed verdeeld over de laag confituur.

Hoe bak ik mezelf?

Verwarm de oven onverbiddelijk voor op 175 graden Celsius.
Daarna ongeveer 20 minuten bakken bij 175 C° tot ik borrel en bruin wordt.
Neem me uit de oven en laat me nog 10 minuten in de vorm of op de bakplaat staan. Plaats me daarna op een rooster om uit te dampen. Snij me in 20 vierkante stukjes als ik ben afgekoeld.

© Inostrate 2017

Ander authentiek Nietzsche-gebak met een leuke tekst vind je ook op dit blog: in de tagwolk aan de rechterzijde kies je Nietzsche om meteen alles op een rij te zien en te lezen.

Advertenties

Hirnhut van Heidegger – bevat gluten

Het volgende broodrecept van de Hirnhut met de bijbehorende filosofische afscheidsrede is speciaal geschreven en gebakken door broodfilosofe Inostrate naar aanleiding van de Rubicocursus met als onderwerp Heideggers boek” De gelatenheid“. De filosoof Martin Heidegger heeft een schrijfstijl vol vragen, lange zinnen en eigen woorden. Ik heb hem een broodmetafoor in de mond gelegd en speelde met zijn woorden en stijl. Laat je denkraderen maar knarsen en worstel je door de volgende tekst heen. Na het lezen en doorkneden-nadenken kun je als beloning de unieke Hirnhut gaan opzetten en weet je veel meer over brood!

Hirnhut – Filosoferen over Brot in de vorm van een afscheidsrede

Dierbare cursusgenoten en alle bloglezers die iets meer willen weten over Heidegger!

Bij dezen wil ik een woord van afscheid richten tot jullie allen, met name de Rubico-cursisten, die met opperste concentratie en veelvuldig Gehirnknirschen de landweg van Martin Heidegger hebben afgelegd. Welgeteld zes middagen hebben we ons gebogen over het boek´die Gelassenheit ` onder de bezielende leiding van Herr Dr. Kragting.

Wij werden in deze periode en op deze plaats door Herr Dr. Heidegger tot meer en dieper na-denken aangespoord.
Graag wou ik deze gelegenheid aangrijpen om samen met u te gaan filosoferen over iets wat mij na aan het hart ligt. Laten wij onze gedachten gaan over het idee Brot.
Is dit niet het levensmiddel dat over de hele wereld het meest gewaardeerd wordt? Wat is de oorsprong van het Brot? Uit welke bodem komt het? Hoe zien wij onszelf terug in het Brot dat wij eten?

Volgens de denkwijze van Herr Dr. Heidegger zouden er
drie grondideeën over Brot zijn:

Het Metafysisches Brot, het oerbrood dat uit vier essenties of elementen bestaat:meel, water, zout en zuurdesem. Dit brood verklaart zichzelf uit zijn ingrediënten, maar dit idee wordt tegenwoordig als ontmanteld beschouwd.

zuurdesem haver kl

actieve zuurdesem

Het Berechnetes Brot, brood waarbij alle ingrediënten precies zijn afgewogen en dat altijd hetzelfde smaakt. Het verzadigt maar is een sleur. Het brood is eenvoudig te bereiden maar het moet niet het enige brood zijn dat men eet, het constipeert – zorgt voor verstopping.

woman_selling_bread

vrouw die brood verkoopt

Het Besonnenes Brot. Dit brood smaakt steeds anders en is gemaakt voor speciale gelegenheden zoals een Abschied of een Fest. Bij het Besonnenes Brot wordt de berekening losgelaten: men heeft geen duidelijk vat op de ingrediënten en hun hoeveelheden. Het is een geheim dat tot je komt in afzondering bij besonnenes Denken – bezonnen nadenken.

Hernhutter

Hirnhut, een geweldig filosofisch brood geïnspireerd door Heidegger

In elk huishouden werd vroeger brood gebakken, het was een overlevering die door eenieder werd gedragen. Later werd broodbakken een gerespecteerd beroep, een ambacht. Maar nu, in een calculerende, technocratische wereld, ver weg van onze geboortegrond, dreigen we deze overlevering geheel te verliezen.

Moderne mensen die geen Brot kunnen bereiden, ervaren dit niet als een tekort. Zij denken dat brood uit de gemotoriseerde voedingsindustrie net zo goed is. Tegenwoordig kopen sommigen afbakbroden of bakmixen. Zij denken dan dat dit een besonnene handeling is. Maar hoe staat het met deze bewering?
Neen, zij is onwaar. Het is een snelle, oppervlakkige en gemakzuchtige gedachte die kan leiden tot het verlies van het vermogen tot broodbakken.

Is het bakproces niet een metafoor voor het na-denken?
Alle ingrediënten (de zintuiglijke indrukken) worden goed gemengd, stevig doorkneed ( dit is het nadenken), ruime tijd laten rijzen (dit is de tijd om te bezinnen), wederom doorkneden, gevormd (nu ontstaat de creatieve nieuwe gedachte) en dan de vervolmaking, het bakken in de oven (de techniek komt er bij).

Als wij verder nadenken, hebben wij aandacht voor het feit dat ons tijdperk bedreigd wordt door het verlies van het vermogen tot broodbakken.
Kunnen wij dit verlies tegengaan? Ja, dit kan. Maar welke houding moeten we dan aannemen? Een open grondhouding voor het broodbakproces. Dit hele proces laat ons immers ontdekken wie we zijn, waar we vandaan komen en waar we heen gaan.

Waarom er voor de naam Hirnhut voor dit Besonnenes Brot is gekozen?
Het is een geestverbintenis met het woord Hernhutter. Hernhutter staat voor een religieuze groep uit de stad Hernhut in Sachsen maar tevens voor een prachtig zandgebak. De vorm van de Hirnhut is een hoed die ons Gehirn beschermt. Het recept van dit Brot is via das Gehirn tot ons gekomen op een afgelegen plek (in de hut van Heidegger). De ingrediënten zijn geheimzinnig en mythisch, ze zijn waarachtig opgeborreld via besonnenes Denken. Agrarische elementen aus eigenem Hof verzamelen zich erin, graan aus der Heimat, melk uit de Alpenweiden, eieren van de Landman. Alles aangevoerd in de morgenstond over der Holzweg.

heideggers-hut-kl

hut waar Heidegger zich terugtrok om te schrijven

Door de Hirnhut samen te eten, te celebreren als communie of laatste avondmaal, hoop ik dat we wakker worden en dat we openstaan voor het geheim. Dat wij gaan na-denken of het Brot dat we eten ons wel in ons diepste wezen raakt. Laat deze redevoering hiervoor een aansporing zijn. Dan kunnen wij op een weg komen met nieuwe blijvende soorten Brot.

Wilt u dit recept van de Hirnhut bereiden? Verander er dan steeds iets aan, een andere vorm, iets meer of minder van een ingrediënt, zodat het nooit hetzelfde brood is en er steeds iets nieuws ontstaat. Voeg er nog iets aan toe. Maak het groter. Uw persoon moet er uiteindelijk achter verdwijnen. Zo zou dan Martin Heideggers uitspraak op een andere wijze bewaarheid worden:
“Hoe groter de meester is, des te volkomener verdwijnt zijn persoon achter zijn Brot.”

Hoe zou je  de Hirnhut kunnen bereiden? Men neme als eerste inspiratiebron:

370 gram gezeefde tarwebloem
100 gram fijn maïsmeel
30 gram gezeefde custardpoeder
10 gram zout
een paar druppels amandelessence van Herr Dr. Oetker
1 volle eetlepel citroenrasp
40 gram suiker
1 zakje vanillesuiker
1 zakje gedroogde gist (voldoende voor 500 gram bloem)
1 losgeklopt ei
235 cc warme melk
40 gram gesmolten en iets afgekoelde roomboter
vulling:
100 gram rozijnen, gewassen en kort (2 minuten) geweld en weer goed gedroogd
1 losgeklopt ei om te bestrijken

De bereiding van de Hirnhut van Heidegger:

Roer eerst de droge ingrediënten goed door elkaar in een mengkom en voeg dan ei, boter en melk toe.
Kneed het geweldige deeg tot het soepel aanvoelt.
Laat het deeg 1 uur rijzen in de kom op een warme plek tot het volume verdubbeld is.
Kneed het nogmaals door en voeg dan als laatste de rozijnen toe.
Neem een ingevette vlaaiplaat of springvorm om de Hirnhut in te bakken.
Maak er een creatieve ronde hoedvorm van naar eigen inzicht!
Leg de hoed in de springvorm en dek hem af met een schone doek.
Laat hem nog een half uur rijzen op een warme en tochtvrije plaats.
Verwarm de oven voor op 200° Celsius.
Bestrijk de Hirnhut met het ei en bak hem in ongeveer 30 minuten gaar en goudbruin.

©Inostrate, november 2016

 

Makaron, Socratisch gebak – bevat gluten

MAKARON, een dialoog in de stijl van Plato, tussen de Griekse filosoof Sokrates en de bakker Makaron, geschreven naar aanleiding van het lezen van Plato’s boek “Ion” in de Rubicocursus.

SOKRATES: Wat toevallig dat ik je tegenkom, Makaron. Waar kom je vandaan? Van het Bakkesfeest in Efese?
MAKARON: Nee hoor, Sokrates ik was in Korinthe op het Dionysiusfeest.
SOKRATES: Wil je zeggen dat ter ere van de god een wedstrijd voor bakkers werd gehouden?
MAKARON: Inderdaad, voor alle takken van de kookkunst trouwens.
SOKRATES: Vertel eens, heb je aan de wedstrijd meegedaan? En hoe ging dat?
MAKARON: Ik heb de gouden bakplaat gewonnen, Sokrates.
SOKRATES: Toe maar! Zorg ervoor dat je de bakplaat van het Panatheense festival ook gaat winnen.
MAKARON: Als God het wil moet het lukken.
SOKRATES: Makaron met je mooie gezicht, wie kan het beste oordelen of een recept zoet genoeg is, jij of een imker, die het zoete ingrediënt levert?
MAKARON: Me dunkt dat een imker dat kan.
SOKRATES: En de bakkunst verschilt die van de kunst van het bijenhouden?
MAKARON: Ja
SOKRATES: Let dan op Makaron, wie kan er het beste beslissen of jouw koeken de lekkerste zijn, een imker of een schoenmaker?
MAKARON: Dat maakt volgens mij geen enkel verschil, Sokrates.
SOKRATES: Wat? Maakt dat geen verschil, zeg je? Wil je zeggen dat je dezelfde koek bakt voor een bijenhouder als voor een schoenmaker?
MAKARON: Bij Zeus, Sokrates, ik begrijp waar je heen wilt, ik zou voor deze twee groepen dan toch verschillende koeken bakken omdat ik dan meer geld kan opstrijken.
SOKRATES: Mijn beste Makaron, welke koek zou jij als goede bakker dan bakken voor de bijenhouder?
MAKARON: Een stevige honingkoek die de honger goed stilt als hij de hele dag zijn bijenvolken moet verzorgen, Sokrates.
SOKRATES: En voor de schoenmaker, Makaron?
MAKARON: Een malse koek die luchtig is als een sandaal, Sokrates.
SOKRATES: Geloof je dat een goede bakker ook een goede mensenkenner is, Makaron?
MAKARON: Jazeker, Sokrates.
SOKRATES: En ben je niet de beste bakker van Korinthe?
MAKARON: Nou en of, Sokrates, dat komt door mijn studie van Homeros.
SOKRATES: Hoe komt het dan Makaron dat jij nog nooit voor de Rubicocursisten een koek hebt gemaakt?
MAKARON: Wie zijn dat nu weer?
SOKRATES: Dat zijn Barbaren die een cursus volgen omdat ze weten dat ze niets weten. Halverwege de les sukkelen ze bijna in slaap en snakken dan naar een versnapering van een bekwame bakker. Als je geen vakman bent dan heb je me een streek geleverd. Als je wel een vakman bent, en me niet bedrogen hebt met je gouden bakplaatprijs, laat je dan door de goden inspireren en maak voor hen iets moois.
Kies maar hoe je aangemerkt wil worden.
MAKARON: Nou Sokrates, het is veel beter om voor een vakman te worden aangemerkt.
Ik zal speciale makarons gaan maken voor deze Rubicocursisten.
SOKRATES: We gunnen jou die eer dan maar, Makaron en eindigen dit gesprek nu eens niet in aporie.

@ Plato, Makaron; gedateerd door prof. Debra Nails in 411 BC,
vertaald door Inostrate uit Skinnos

Het bijpassende recept van de Makaron
gemaakt door de Griekse bakker Makaron, de beste bakker in Korinthe ten tijde van Socrates.
Wat zat erin volgens culinair filosofe Inostrate die dit koekje heeft gereconstrueerd?

Voor 17 makarons heb je nodig:

Makaron van de Griekse bakker Makaron

Makaron van de Griekse bakker Makaron

2 eiwitten
een snuf zout
100 gram witte basterdsuiker
1 eetlepel bloem
115 gram geraspte kokos
15 gram vanillesuiker
5 gram citroensuiker

 

 

 

 

 

De bereiding:

Klop de eiwitten goed stijf in een vetvrije kom, in de huidige tijd kan dit snel met een mixer of keukenmachine.
Meng ondertussen zout, basterdsuiker, bloem en de kokosrasp en de smaaksuikers in een aparte kom.
Voeg dit mengsel in drie gedeeltes al scheppend toe aan de luchtige eiwitten. Het moet een luchtige egale massa worden.
Bekleed een bakplaat met bakpapier en vet deze dun in met boter/margarine.
Schep van dit beslag lepelsgewijs bergjes op de bakplaat. Laat dit een kwartiertje staan om uit te drogen, je krijgt zo mooie makarons met reliëf.

Verwarm de oven voor op 170 graden. Bak de koekjes in maximaal 15 minuten goudbruin.

Geniet ervan bij een feestmaal met verdunde Griekse wijn.

Tip: De ostraka zijn ook  heerlijke socratische koekjes:

ostraka van Socrates

ostraka van Socrates

en de hartige botjes van Socrates zijn ook niet versmaden:

botjes van Socrates

botjes van Socrates